1. Özür dilerim ama...
Ama kelimesi kendinden önceki her şeyi siler. Karşı taraf özrü değil, ondan sonra geleni duyar.
Açıklaman varsa ayrı bir cümlede söyle. Özrü bitir, nokta koy, sonra devam et.
2. Kırıldıysan özür dilerim
Koşullu özür. Karşı tarafın kırılıp kırılmadığını tartışmaya açar ve sorumluluğu ona devreder. Zaten kırıldığı için konuşuyorsunuz.
Yerine: kırdığımı biliyorum.
3. Sen de...
Karşı tarafın payını özrün içine sokmak, özrü pazarlığa çevirir. Onun hatası varsa ayrı bir konuşmanın konusudur.
4. Öyle demek istemedim
Niyetin önemli ama karşı taraf sözü duydu, niyetini değil. Bu cümle onu yanlış anlamış konumuna koyar.
Yerine: söylediğim şey yanlıştı.
5. Neyse, boşver
Konuyu kapatmak değil, ertelemek. Karşı tarafa konu önemsizmiş gibi hissettirir.
6. Bu kadar büyütülecek bir şey değildi
Karşı tarafın tepkisini abartılı ilan eder. Bir şeyin ne kadar büyük olduğuna, ondan etkilenen kişi karar verir.
7. Ben de üzgünüm ama sen hiç...
Rekabete dönmüş özür. Kimin daha çok üzüldüğü yarışına girmek, onarımı tamamen durdurur.
Ortak nokta
Yedisi de aynı şeyi yapıyor: sorumluluğu hafifletmek. Özür aslında bunun tam tersidir — sorumluluğu tam olarak üstlenmektir. Hafifletme ihtiyacı hissediyorsan, muhtemelen henüz özür dilemeye hazır değilsin.